• جمعه، 22 فروردین 1399
  • Friday 10 April 2020
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 9971  -  22 آبان 1396 ساعت 09:06

محمد قلی یوسفی استاد دانشگاه علامه طباطبایی

سرمقاله - بازی‌های دیوانسالارانه
طرح کلانی درباره ادغام و انفکاک چند وزارتخانه رسانه‌ای شده است که ظاهراً وزارتخانه‌های نفت، نیرو، مسکن و شهرسازی و کشور را در بر می‌گیرد. انفکاک برق و ادغام آن با نفت، ادغام شهرداری‌ها در مسکن و شهرسازی و مواردی از این دست از جمله موارد مطروحه می‌باشد. فارغ از چند و چون و چرایی چنین انفکاک و ادغام‌های باید موضوع رو از زاویه کلان اقتصادی و مدیریتی آن نظاره کرد.کسانی که تفکرات مبتنی بر اقتصاد دولتی دارند، چندان علاقه‌ای به بررسی تحولات بین المللی ندارند. در کشورهای در حال توسعه مسیر به نحوی است که روز به روز دولت‌ها کوچک‌تر می‌شوند. در کشورهای توسعه‌یافته مسائلی همچون امنیت و قضاوت و مانند اینها در اختیار دولت‌ها است و بخش‌های همچون شهرداری‌ها و وظایف ذیل این مجموعه‌ها در اختیار بخش‌های خصوصی و ادارات محلی غیر مرکزی است. نگاه درست باید کاهش حداکثری تصدی‌گری دولتی باشد. چنین طرح‌های تردیدهای را در باره‌ای اولویت‌های اولیه اقتصادی دولت را به وجود می‌آورد. دولتمردان به جای درگیری کاری و ذهنی با چنین مسائل و تغییرات سازمانی باید دل‌مشغول مشکلات اساسی تر باشند، رکود تورمی حاد در کشور، مشکلات سیستم بانکی، فقر ریشه‌دار باید از جمله مهم‌ترین اولویت‌های کشور باشد. ناظر بی‌طرف از بیرون زمانی که نگاه می‌کند، می‌بیند که دولتمردان به جای حل مشکلات کشور خود را سرگرم مشکلات دیگری کرده‌اند. آرزوها و علایق شخصی دولتی‌ها نباید به مسائل کشوری تسری یابد. اگر نگاه کلان در کار نباشد چگونه می‌توان امید داشت تا مسیر حرکت اقتصادی صحیح باشد. همیشه کسانی بیشترین مقاومت را در برابر کوچک شدن دولت می‌کنند که ذی‌نفع هستند.
مدیران دولتی که حلقه انتفاع شخصی ایجاد کرده‌اند از جمله این گروه‌ها هستند. جابه‌جایی رانت و قدرت مشکل مردم نیست. بلکه مشکلات آنها اساسی‌تر است، تبدیل فقر نسبی به فقر مطلق از جمله این مسائل است. مسئولین نباید خود را سرگرم کارهای این‌چنینی کنند، انرژی مسئولان باید برای معضلات حاد هر روزه صرف شود نه چنین بازی‌های دیوانسالارانه.