• یکشنبه، 17 فروردین 1399
  • Sunday 5 April 2020
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 9757  -  12 آبان 1396 ساعت 23:11

فربد زاوه کارشناس خودرو

سرمقاله - خودروسازی ملی و درسی از اروپای شرقی
وضعیت خودروسازی در کشور ما و کیفیت خودروهای سواری یک داستان قدیمی است با صدها راهکار و نسخه‌ای درمانی درست و نادرست که هیچ کدام تا کنون عملیاتی نشده‌اند و اصحاب اندیشه نیز دیگر دریافته‌اند که این معضل بزرگ تر از آن است که تنها بتوان با چند اصلاح جزئی و غیر ساختاری آن را درمان کرد. کشورهای دیگری هم بودند که به لحاظ صنعت خودروسازی از وضعیت مشابه ما برخوردار بودند. نگرش ما به مفهوم تولید  تولید ملی باید دچار تغییرشود. تعداد تولیدکنندگان موبایل در جهان شاید کمتر از انگشتان یک دست باشد، ایالات متحده آمریکا نیز به‌عنوان یکی از دو تولید‌کننده‌ای گوشی تلفن همراه در جهان شناخته می‌شود، در حالی که تلفن‌های تحت برند این کشور اساساً در آمریکا تولید نمی‌شوند و غالباً در کارخانجاتی مستقر در کشورهای دیگر همچون تایوان تولید می‌شوند. در رومانی شرکتی به نام داچیا (به رومانیایی:  Dacia) وجود داشت که به نوعی می‌توان گفت که ایران خودرو رومانیایی‌ها بود با رفتارهای اقتصادی کاملاً مشابه. با همان سطح کیفیت تولید و قیمت، صادرات آن نیز به چند کشور بلوک شرق  و کره شمالی در تیراژ بسیار پایین محدود می‌شد. از چنین مدل‌هایی نیز در کشورهای اروپای شرقی بسیار است. زمانی که  این کشور‌ها از حالت بسته درآمد و اقتصاد آزاد شد، داچیا  که گل سرسبد تولیدکنندگان رومانی بود، ورشکست شد، دلیل آن هم آن بود که تولیدات بسیار ضعیف و کم‌کیفیتی داشت  و البته تولیدات هم گران بود. خودروسازی‌های دیگر کشورهای اروپای شرقی همچون لادا نیز ورشکست شدند. اما به مرور ورق برگشت. شرکت رنو صنایع داچیا را خرید، زیرا کارگر در رومانی ارزان تر بود، زیرساخت‌ها وجود داشت، همچنین بازار نیز وجود داشت.
این شرکت با فناوری و مدیریت نوین اقدام به بازسازی این شرکت کرد و محصولات قدیمی داچیا را از رده خارج کرد. هم‌اکنون ما در در ایران برخی محصولات جدید داچیا را با مارک رنو در ایران خریداری می‌کنیم. به روایت ساده تر، کشوری همچون رومانی با صنعت خودروسازی مشابه ما در همکاری با خودرو سازی رنو، علاوه بر تامین خودرو قابل قبول برای داخل به کشورهای مانند ما نیز خودرو صادر می‌کند. فئلکس واگن نیز در چین چنین مدلی را پیاده کرد. شرکت رنو نیز سه سال است تلاش می‌کند تا چنین مدل موفقی را در ایران پیاده کند و ما در مقابل سعی می‌کنیم تا مدل‌های مدیریتی خود را به رنو تحمیل کنیم!. سرمایه ترسو است، نباید یک شبه قوانین را تغییر داد و اجازه داد تا رودخانه‌ای اقتصادی مسیر طبیعی خود را طی کند. ثبات قوانین، ثبات رویه‌ها، اعلام عاقلانه قوانین آینده ما  و همچنین سرمشق گرفتن از کشورهای موفق می‌تواند ما را از مسیر فعلی نجات دهد. وزارت صنعت چه اصراری دارد تا خودرو تولید کند، چرا به رنو اجازه نمی‌دهد تا کاری را که واقعاً بلد است و در آن حرفه‌ای است  انجام دهد تا  هم مصرف‌کننده نفع ببرد و هم تولید داخل. با همکاری‌های موفق می‌توان سرمایه خارجی را ترغیب کرد تا در مسشیر مورد نظر ما حرکت کند. حتی می‌توانیم علاوه بر تامین خودروی با کیفیت برای داخل مانند کشورهای موفق صادرات نیز داشته باشیم.