• جمعه، 22 فروردین 1399
  • Friday 10 April 2020
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 9496  -  2 آبان 1396 ساعت 21:35

سید حامد نجفی کنشگر اجتماعی

بازآموزی دانسته‌ها در رانندگی

گاهی اوقات برخی امور را پس از سالیان دراز نیز باید دوباره آموخت. رانندگی نیز از آن دسته کارهایی است که علی‌رغم چابکی دست بر روی فرمان و سابقه روشن به احترام جان آدمیان در خیابان‌ها، هرازگاهی باید دانسته‌هایمان را هر چند محرز درباره آن مرور کنیم. خواندن این یادداشت را به دو گروه افراد توصیه می‌کنیم، آنان که اخیرا گواهینامه گرفته‌اند و آنان که مدتی است رانندگی می‌کنند و بهتر است تا با نگاهی دقیق تر به رانندگی و مهارت‌های مربوطه نگاه کنند.
راننده شدن در شش پله است:
قسمت اول: دانستن فنی رانندگی شامل محارت گاز و ترمز و فرمان به دست گرفتن که امروزه با توجه بحث سهولت رانندگی در خودروهای مدرن و رانندگی با خودروهای اتوماتیک، کودکان ۹ ساله یا ده ساله می‌توانند آن را یاد بگیرد
دوم بخش فرهنگ رانندگی"
که شامل دانستن زمان راهنما زدن دانستن عکس‌العمل سایر رانندگان و همچنین عکس‌العمل مناسب در خصوص حرکات سایر افراد در جامعه است، هوش حدس زدن خطرات غیر قابل دیدن (مثل عابری که از پشت اتوبوس ممکن است ظاهر شود) که اهمیت بالای این بخش در رانندگی است که باعث می‌شود قانون فرد بالای ۱۸ سال را لایق گرفتن گواهینامه بداند.
سوم: راه‌شناسی و نقشه‌شناسی است
به گونه‌ای که یک فرد بتوانند به صورت مستقل در تنهایی مسیر خود را پیدا کرده و راه را از بیراهه تشخیص دهد گرچه ابزارهای نوین مانند نقشه و تلفن همراه به این روند کمک کرده‌اند اما کافی نیستند.
چهارم "دنده عقب"
اهمیت دنده‌ی عقب در رانندگی آن‌قدر است که این گروه در قسمت چهارم مهارت‌های رانندگی قرار می‌گیرد.
گرچه پارک کردن نیز در این گروه قرار می‌گیرد.
و پنجم: دانستنی‌های فنی خودرو در زمینه تعمیر، حل مشکل و پیشگیری از ایجاد مشکل" است
که این گروه می‌توانند از مشکلات موتور خودرو تا مشکلات جلوبندی و حتی نگهداری خودرو در زمان‌های بیش از حد سرد و زمان‌های بیش از حد گرم باشد همچنین رفتار راننده با ابزارهای خودرو این بخش را تشکیل می‌دهد
ششم: بزرگراه
مهارت‌های رانندگی در بزرگراه شامل زمان‌های تغییر لاین، استفاده ی به جا از راهنما، تعیین زمان مناسب حرکت به سمت خروجی‌ها، انتخاب مناسب لاین بسته به سرعت، ترفند‌های راه گرفتن و راه دادن و توجه به جا به تابلو‌ها.
که به این ترفند‌ها در کشور ما، فرهنگ رانندگی در بزرگراه‌های ترافیکی را هم باید اضافه کرد. آموزش رانندگی در بزرگراه جزئی از آموزش‌های مهم در کشورهای اروپایی است. تمام شش بخش فوق، در تجربه ضرب می‌شوند و تجربه، هر بخش را جداگانه تقویت می‌کنه، گرچه باید توجه داشت که تجربه در هر بخش، باعث تقویت همان بخش می‌شود، مثلا متخصص بودن در رانندگی دنده عقب، باعث دانایی در خصوص رانندگی بزرگراه نخواهد شد، این‌چنین است که وقتی فردی، ولو حرفه‌ای مثلا از یک شهر کوچک وارد شهری بزرگ مثل تهران می‌شود، دیده می‌شه که در بزرگراه بعد از رد شدن خروجی دنده عقب می‌گیرد، یا مثلا دیده می‌شه افرادی در بزرگراه‌ها برای راه گرفتن، به پشت سر ماشین جلویی اصطلاحا می‌چسبانند و با رانندگی در فاصله ی یک متری، آن هم در سرعت بالا، منتظر کنار رفتن راننده جلویی می‌شوند، نگاهی به مطالب فوق ثابت می‌کند که این رفتار، نه از بهر کینه است، که اقتضای روش آموزش است و بروز این رفتار‌هاست که انتظار مردم از آموزش‌های نوین راهور را طلب می‌کند. البته تعداد زیادی از رفتارهای ترافیکی در کشور ما است که هرگز فرهنگ‌سازی نشده، در کنار جمع دیگری که فرهنگ‌سازی شده، اما چون نظارت نمی‌شوند، اجرا هم نمی‌شوند. مثل رفتار رانندگان در خصوص خودرو‌های امدادی که رفتاری که گاها دقیقا برعکس آنچه باید اتفاق می‌فته و یا رفتار رانندگان در خروجی بزرگراه‌ها در زمان ترافیک که هنوز فرهنگ به صف ایستادن در این مکانها رعایت نمی‌شود. امید که راهور در خصوص فرهنگ‌سازی و آموزش رانندگان نسل جدید همتش را مضاعف‌تر کند.