• چهارشنبه، 1 آذر 1396
  • Wednesday 22 November 2017
گروه خبر: اخبار‌مهم / اقتصاد کلان / گزارش  -  شماره خبر: 8080  -  19 شهریور 1396 ساعت 20:21

بررسی جنگ دو کره و تبعات جهانی آن:

جنگ کره به نفع اقتصاد ایران است؟!
آفتاب اقتصادی: جنگ هسته‌ای  با کره شمالی کابوسی است که هزارن تحلیل  در مورد رخداد یا عدم اتفاق آن انجام گرفته است. کره شمالی نشان داد که بی‌نهایت سرسخت است و غرب نیز از نیم قرن سیاست صبر استراتژیک خود در رابطه با این کشور فاصله گرفته است. اگر هرآن اتفاقی بیافتد، نظیر شلیک زیردریایی کره شمالی به یک کشتی کره جنوبی در سال 2004 که در آن 29 نفر کشته شدند، این موضوع می‌تواند، آتش یک جنگ تمام‌عیار را شعله‌ور سازد. اما این جنگ چه تبعات و پیامدهای برای اقتصاد  ایران و جهان در پی خواهد داشت ؟، بسیاری معتقدند که دست به اسلحه بردن کره شمالی به مثابه خودکشی خواهد بود، اما این به معنای عدم ویرانی همسایه جنوبی و غرق شدن هر دو در گرداب جنگ نیست.

آغاز جنگ
شروع جنگ می‌تواند از یک جرقه یا شلیک توپخانه یک واحد خود سر مرزی شروع شود، درگیری واحدهای دریایی اما محتمل‌ترین گزینه برای شروع جنگ عنوان می‌شود. "ویکتور اوزِروف" رئیس کمیسیون دفاع و امنیت شورای فدراسیون روسیه معتقد است که احتمال موافقت دولتمردان کاخ سفید با حمله به کره شمالی وجود دارد ولی معلوم نیست که پیونگ‌یانگ در واکنش به جنگ‌افروزی آمریکا چه واکنشی از خود نشان خواهد داد. آمریکا نیروها و تجهیزات نظامی‌فراوانی در شرق آسیا مستقر کرده است به نحوی که می‌تواند در هر زمان ضربه مهلکی به کره شمالی وارد کند و ستون قدرت نظامی‌آمریکا ناوگان هفتم و نیروهای زمینی و هواییِ مستقر در ژاپن و کره جنوبی است که تعداد آنها با احتساب نیروهای دریایی و تفنگداران دریایی به بیش از 70 هزار نفر می‌رسد. آمریکا ظرف چند ساعت می‌تواند با هواپیماهای دوربُرد خود بمب‌های اتمی‌در کره شمالی فرو بریزد و شاید با کشتی‌ها و زیردریایی‌های خود نیز به این کشور آسیایی حمله اتمی‌کند. شاید کره شمالی در هر جنگ احتمالی علیه خود حتی با همسایه‌اش کره جنوبی پیروز نشود ولی این به معنای آن نیست که نظام کمونیستی کره شمالی نمی‌تواند مقاومتی سرسختانه از خود نشان بدهد یا ضرری جبران‌ناپذیر به دشمن وارد کند. ارتش کره شمالی مجهز به تکنولوژی اتحاد جماهیر شوروی، چین و تولیدات نظامی‌‌پنهان خود است ولی نقطه ضعفش نیروی هوایی و تجهیزات زرهی است؛ زیرا تعداد بسیار زیادی تجهیزات نظامی‌قدیمی‌دارد و حال و روز نیروی دریایی‌اش نیز همین‌گونه است با این حال توانسته است که سیستم‌های توپخانه‌ای و موشک‌های کوتاه‌بُرد و میان‌بُرد تولید کند. قدرت تخریبی وحشتناک ارتش کره شمالی در موشک‌هایش است؛ زیرا مجهز به صدها لانچر با موشک‌هایِ دارای کلاهک‌های هسته‌ای است. موشک‌های کره شمالی می‌تواند به هر جایی در خاک همسایه‌اش کره جنوبی برسد و کشتی‌های دشمن را در دریا با طی کردن مسافتی تا حد 500 مایل (900 کیلومتر) منهدم کند. کره شمالی موشک‌هایی با بُرد 1300 کیلومتر، 500 کیلومتر، 300 کیلومتر و 70 کیلومتر دارد ولی مشکل این موشک‌ها دقت کم آنها است و از خطر پدافند هوایی و موشکی دشمن نیز ایمن نیستند. به همین دلیل آمریکا و کره جنوبی شاید بتوانند اکثر موشک‌های کره شمالی را رهگیری و منهدم کنند ولی برخی از موشک‌ها به اهداف خود برخورد خواهند کرد. مهم‌ترین مشکل در جنگ احتمالی کره شمالی و کره جنوبی " سئول " است. سئول پایتخت کره جنوبی با مرزهای کره شمالی فقط 24 کیلومتر فاصله دارد. مردم شهر سئول با 10 میلیون نفر جمعیت در صورت آغاز جنگ به آماج حملات توپخانه‌ای و موشکی سنگین همسایه شمالی خود تبدیل خواهند شد. به همین دلیل نجات دادن سئول در هر جنگ احتمالی ماموریت شماره یک محسوب می‌شود ولی مردمان شهرهای دیگر کره جنوبی نیز از خطر حملات سهمگین همسایه شمالی خود در امان نخواهند ماند.  "دمیتری کورنیف" رئیس مرکز مطالعات نظامی‌‌روسیه می‌گوید: کره شمالی آماده نشان دادن مقاومتی سرسختانه در برابر هر نوع حمله است. کورنیف افزود: اگر آمریکا یا متحدانش به کره شمالی حمله کنند، پیونگ‌یانگ می‌تواند نیروهای خود را به سوی خاک کره جنوبی اعزام کند و به علت برخورداری از سلاح‌های کشتار جمعی و تعداد چشمگیر نیروی نظامی‌می‌تواند وارد خاک کره جنوبی شود. تعداد نیروهای ارتش کره شمالی بین 690 هزار تا یک میلیون و 200 هزار نفر برآورد می‌شود. کورنیف گفت: پیش‌بینی می‌شود که کره شمالی سریعاً شکست نخورد؛ زیرا آمریکا از نیروهای دریایی فراوانی در جنگ استفاده خواهد کرد ولی ورود این نیروها به خاک کره شمالی به راحتی ورودشان به افغانستان و عراق نخواهد بود زیرا نیروهای کره شمالی تلفات و خسارات سنگینی به متجاوزان وارد خواهند کرد و شاید حداقل تا شش ماه نیز سرسختانه مقاومت کنند.

مقایسه قدرت نظامی‌آمریکا و کره شمالی در بخش نیروی زمینی
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های ارتش کره شمالی این است که سربازها در پادگان همیشه آماده هر نوع عملیاتی هستند. علاوه بر سربازهای آماده به رزم و سربازهای ذخیره، این کشور کمونیستی دارای مردمی‌است که دوره نظامی‌‌می‌بینند تا در صورت لزوم به ارتش ملحق شوند. تا پایان سال 2014 میلادی، حدود 12 میلیون شهروند کره شمالی که عمدتا هم جوان هستند، دوره آموزشی سربازی را طی کردند تا در مواقع اضطراری به خدمت ارتش دربیایند. نیروی زمینی ارتش کره شمالی، در قالب 20 سپاه شامل 60 لشگر و تیپ پیاده، 25 تیپ مکانیزه، 15 تیپ زرهی، 25 تیپ نیروی ویژه و 30 تیپ توپخانه تشکیل شده و حداقل 90 هزار نیروی ویژه در آن فعالیت می‌کنند. گفته می‌شود که ارتش آمریکا در صورت حمله به کره شمالی از طریق مرز کره جنوبی، برای رسیدن به پیونگ‌یانگ با وجود فاصله کم، باید از پس 600 هزار نفر نیروی رزمی‌فعال در 120 تیپ و لشگر بربیاید. این در حالی است که کره شمالی با اقتصاد بسیار ضعیفی روبروست و حتی برای تامین غذای مردم خود، ناچار به وارد کردن مواد غذایی از چین شده است؛ بنابراین داشتن چنین ارتش پرجمعیتی نسبت به جمعیت کل کشور و بودجه دفاعی 7میلیاردی برای بودجه سالانه کل 40 میلیارد دلار از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر نیست. گفتن اینکه کره شمالی به طور دقیق چه میزان سلاح دارد و از چه تجهیزاتی استفاده می‌کند کمی‌‌سخت است؛ چرا که کره شمالی، کشور ایزوله‌ای است که کمتر اطلاعاتی به خصوص در مسائل سیاسی و نظامی‌از آن درز می‌کند و تنها می‌توان بر اساس حدس و گمان و تصاویری که گاه و بیگاه منتشر می‌شود و البته لیست خریدهای خارجی این کشور کمونیستی، در این مورد صحبت کرد. کره شمالی از تجهیزات ساخت روسیه، چین و ساخت داخلی استفاده می‌کنند و از این نظر شباهت زیادی به کشور ما دارند؛ چرا که آن‌ها به طور گسترده‌ای دست به مهندسی معکوس تسلیحات چینی و روسی زده‌اند. همان‌طور که گفته شد، این کشور کمونیستی از توان مالی بالایی برخوردار نیست و به همین دلیل توانایی خرید تجهیزات مدرن روسیه و چین را ندارد. بسیاری از تسلیحاتی که در خدمت ارتش کره شمالی هستند به دهه‌های 50 تا 70 میلادی مربوط می‌شوند. در واقع این موضوع اصلی‌ترین مشکل ارتش کره شمالی است که با وجود برخورداری از ارتش پرجمعیت و آماده به رزم، توان استفاده از تجهیزات مدرن و باکیفیت را ندارد. در آن سوی میدان، نیروی زمینی ارتش آمریکا با داشتن بیش از یک میلیون پرسنل و نیروی نظامی‌جزو بزرگ‌ترین ارتش‌های دنیاست. این نیرو از 12 مرکز فرماندهی شامل آموزش و دکترین، توسعه و امکانات و آمادگی، ارتباطات و مخابرات، اطلاعات و امنیت، خدمات بهداشتی، پژوهش جنایی، مدیریت ترافیک نظامی، فرماندهی نظامی‌ناحیه، ارتش مستقر در اروپا، ارتش‌های هشت‌گانه، آکادمی‌های نظامی‌‌و کلمبیا (با هدف تامین امنیت پایتخت آمریکا) تشکیل شده است. همچنین آمریکایی‌ها بر خلاف کره شمالی دارای مجهزترین و پیشرفته‌ترین ارتش دنیاست و تجهیزات مورد استفاده در ارتش این کشور همگی جزو مدرن‌ترین تسلیحات جهان هستند. در حال حاضر، ارتش کره شمالی از تسلیحات قدیمی‌‌مانند تپانچه‌ تایپ 64 و تایپ 66 ساخت 1903 و 1933 شوروی که اکنون در داخل کره شمالی تولید می‌شود و مسلسل‌های دستی جنگ جهانی دوم مانند پی‌پی‌اس 41 و 43 استفاده می‌کنند. سلاح تهاجمی ‌‌مورد استفاده در ارتش این کشور، ای‌کی 47 کلاشینکف روسی است و البته از اسلحه ای کی 74 نیز استفاده می‌شود. مسلسل آر‌پی‌کا و سلاح تک‌تیراندازی دراگانوف از دیگر تسلیحاتی هستند که در اختیار ارتش کره شمالی قرار دارند. کره‌ای‌ها اکنون در زمینه تولید سلاح‌های سبک و نیمه‌سبک پیاده نظام به روش مهندسی معکوس به خودکفایی کامل رسیده و سلاح‌های کلاشینکف، مسلسل آر‌پی‌کا، مسلسل سنگین دوشیکا، مسلسل آر‌پی‌دی و نسخه بومی‌‌ام 16 ای آمریکایی (نسخه چینی این سلاح) را در داخل کشور تولید می‌کنند. کره شمالی حدود شش هزار تانک و سه هزار نفربر نظامی‌‌در اختیار دارد که با این تعداد می‌تواند هرجایی را با خاک یکسان کند. یادآور می‌شویم که ارتش اسرائیل در حمله سال 2006 به حزب‌الله لبنان تنها از 200 تانک استفاده کرده بود. آن‌ها همچنین از دو هزار و 250 قبضه سلاح خودکششی، چهار هزار و 300 توپ جنگی و دو هزار و 400 موشک سطح به سطح، زمین به هوا و دریا بهره می‌برند. تانک تی 54، مهم‌ترین تانک رزمی‌‌ارتش این کشور محسوب می‌شود که در بیشتر دنیا از دهه 70 میلادی کنار گذاشته شده و شاید کره شمالی تنها کشوری باشد که از این نوع تانک‌ها استفاده می‌کند. البته کره‌ای‌ها در سال 2002، تانک جدیدی را با نام پوک‌پونگ‌هو به خدمت ارتش در آورده که دارای توپ 125 میلی‌متری با گلوله‌گذاری خودکار بوده و از زره ترکیبی بهره می‌برد. سامانه کنترل آتش و مسافت‌یاب لیزری این تانک مشابه تی 72 اس است. ارتش آمریکا نیز دارای نزدیک به 9 هزار تانک، 41 هزار خودروی زره‌پوش جنگی، نزدیک به دو هزار توپ خودکششی، هزار و 300 توپخانه متحرک و هزار و 350 سیستم پرتاب موشک است. تانک‌های آمریکایی‌ها از نوع تانک‌های مدرن آبرامز هستند و یکی از برنامه‌های فعلی ارتش آمریکا، به‌روزرسانی آبرامز به مدل M1A3 است.به گزارش سایت جنگاوران  بنا بر گزارش‌های منتشر شده، کره شمالی بین شش تا هشت هزار توپخانه در اختیار دارد که کابوسی برای هر کشوری در دنیا حتی آمریکا خواهد بود. همچنین رسانه‌های غربی پیش‌بینی می‌کنند که این کشور کمونیستی دارایدو هزار تا سه هزار و 500 خمپاره‌انداز زمین به زمین و سه هزار موشک‌انداز باشد که حتی قابلیت شلیک به نیویورک در شرق آمریکا را نیز دارند. ارتش کره شمالی بیشتر روی راکت‌اندازها تمرکز دارد تا روی توپخانه و تمامی‌‌توپ‌های آن‌ها ساخت شوروی و یا چین هستند. آن‌ها حداقل از چهار هزار راکت‌انداز 107 میلی‌متری مینی کاتیوشا تحت لیسانس چین استفاده می‌کنند و تعداد نامشخصی راکت‌انداز 122 میلی‌متری م گراد (نسخه‌های داخلی)، 200 لانچر پرتاب راکت 240 میلی‌متری ساخت دهه 50 شوروی، 200 لانچر راکت 200 میلی‌متری ساخت دهه 50 شوروی، 500 لانچر راکت 122 میلی‌متری م گراد ساخت دهه 60 و 70 شوروی و در مجموع حدود دو هزار تا سه هزار و 500 راکت‌انداز در کالیبرهای مختلف در اختیار نظامیان کره شمالی قرار دارد. همچنین آن‌ها، راکت 300 میلی‌متری ان‌کا 09 را با سامانه هدایت و برد 200 کیلومتری، به خدمت ارتش خود درآورده‌اند. مهم‌ترین موشک‌های کره شمالی نیز موسودان با برد بیش از دو هزار و 500 مایل و تائپودونگ 1 و 2 با بردهای 4 هزار و 200 و 6 هزار و 200 مایل هستند. در سمت ارتش آمریکا، توپ‌های هویتز 155 میلی‌متری M777 که از سال 2005 وارد خدمت شده، یکی از مهم‌ترین آتش‌بارهای میدانی این ارتش به شمار می‌رود. این توپ‌ها را حتی می‌توان درون یک هواپیمای C130 یا V22 قرار داد و به عنوان پشتیبانی هوایی استفاده کرد. اصلی‌ترین آتش‌بارهای خود کششی آمریکایی‌ها را از دهه 70 به بعد، آتش‌بارهای ام 109 تشکیل می‌دهد. آن‌ها به توپخانه‌های خود نیز بسیار اهمیت می‌دهند و از آتش‌بارهای موشکی M142 استفاده می‌کنند که توانایی حمل و شلیک 6 راکت 227 میلی‌متری را با دقت بسیار بالا دارند. MGM-140 نیز آتش‌بار میان‌برد تاکتیکی ارتش آمریکاست که با راکت‌های 610 میلی‌متری و برد 160 کیلومتری، دقت و قدرت آتش مناسبی دارد. در مجموع، ارتش آمریکا دارای هزار و 300 آتش‌بار موشکی است.

مقایسه قدرت نظامی‌آمریکا و کره شمالی از نظر نیروی هوایی
در سال‌های اخیر، نیروی هوایی ارتش کره شمالی مانند نیروی زمینی و یگان‌های موشکی این کشور توسعه پیدا نکرد. با این حال نیروی هوایی کره شمالی با برخورداری از 452 فروند جنگنده، 100 فروند هواپیمای ترابری، 169 فروند هواپیمای آموزشی و 220 فروند هلیکوپتر، به عنوان یکی از قدرت‌های هوایی آسیا شناخته می‌شود. در مجموع به نظر می‌رسد که این کشور کمونیستی در نبردهای هوایی ضعف داشته باشد و بعید است که بتواند مقاومت چندانی را از خود نشان دهد. هواپیماهای میگ ساخت شوروی، بخش اعظم ناوگان هوایی ارتش کره شمالی را به خود اختصاص می‌دهد. خلبانان کره‌ای نیز از نظر آمادگی رزمی‌‌در جایگاه پایینی قرار دارند. این نیرو در حال حاضر شامل 6 لشگر پروازی، 4 لشگر دفاع هوایی و 2 لشگر لجستیکی و آموزشی است. یکی از دلایل تلفات بالای کره شمالی در جنگ کره این بود که نیروی هوایی آمریکا و کره جنوبی در این جنگ با بمباران‌های متوالی، نیروهای زمینی کمونیستی را تار و مار می‌کردند و نیروی هوایی کره شمالی توان مقابله با آن‌ها را نداشت.
آموزش خلبانان در کره شمالی نیز با سبک پروازی شوروی انجام می‌شود. در این روش، خلبان رهگیر به طور کامل در زمان پرواز، تحت هدایت رادار زمینی است و تمامی‌دستورات را از افسر رادار می‌گیرد و به همین دلیل هیچ ابتکار و آزادی عملی در هنگام ماموریت ندارد.

تبعات اقتصادی جنگ دو کره
بیش از 30 درصد از  محموله‌های انرزی جهان از محدوده‌ی دریای ژاپن و چین جنوبی می‌گذرد، این یعنی قلب آتش دو کره. این جنگ در صورت رخداد می‌تواند تمام کشورهای جهان از جمله ایران را درگیر کند. چین و  ایالات متحده هر دو بزرگ‌ترین اقتصاد‌های جهان را تشکیل می‌دهند، در بازه ژانویه تا جون حجم تبادلات تجاری چین و آمریکا به ۱.۸۵ تریلیون یوآن (معادل ۲۷۵ میلیارد دلار) رسید که نسبت به سال گذشته ۲۱.۳ درصد افزایش داشته است. این رشد تجاری بیشتر از رشد تجارت چین با اتحادیه اروپا بوده است که در همین بازه زمانی برابر با ۱۷.۴ شد. حجم تبادلات تجاری چین با اتحادیه اروپا ۱.۹۷ تریلیون یوآن شد.  چین  علاقه ای به درگیر شدن در جنگ کره ندارد، اما نسبت به اشغال کره شمالی و مستقر شدن سربازان آمریکایی  در مرزهایش بی‌تفاوت بماند ، اگر این کشور به هر دلیلی در این جنگ درگیر شود، بسیاری آن را به معنای پایان جهانی که ما می‌شناسیم فرض می‌کنند.

تاثیر جنگ کره بر ایران
 ملتهب شدن فضای سیاسی جهان  نمی‌تواند به نفع کشور ما باشد، ممکن است فضای که در آن به راحتی موشک  به هر سو شلیک می‌شود، بهانه‌ای به دست دشمنان داده شود تا سوء‌استفاده کند. جنگ کره قیمت حامل‌های انرژی به ویژه سوخت‌های فسیلی را به شدت افزایش خواهد داد که این می‌تواند مبلغی بادآورده را نصیب اقتصاد ایران کند، همچنین جنگ کره  باعث افت نرخ دلار در برابر ارزهای جهانی خواهد بود و موقعیت  جهانی اقتصاد آمریکا را نسبت به  سایر رقبا تضعیف خواهد کرد. این جنگ ممکن است باعث افزایش قیمت کالاهای چینی  شود که با توجه به واردات قسمت عمده‌ای از کالاهایث مصرفی کشورمان از چین این می‌تواند به ایجاد یک مفر تنفسی هر چند موقت برای تولید‌کنندگان داخلی منجر شود. در کل به نظر نمی‌رسد این جنگ از لحاظ اقتصادی تاثیر مخرب بسیاری بر روی اقتصاد ایران بگذارد، هر چند برخی معتقدند که به دلایل فوق این جنگ به نفع ایران اقتصاد ایران خواهد بود.