• جمعه، 3 آذر 1396
  • Friday 24 November 2017
گروه خبر: اخبار‌مهم / اقتصاد کلان  -  شماره خبر: 8045  -  18 شهریور 1396 ساعت 20:24


آب کردن پوشاک از رده خارج در جشنواره‌های تخفیف
بخش زیادی از پوشاک قاچاق در حقیقت کالاهای از رده خارج شده نشان‌های تجاری مشهوری است که برای فریب مصرف‌کننده با تخفیف‌های 50 و 70 درصدی در فروشگاه‌های سراسر کشور فروختهمی‌شود و به جان تولید داخل آتشمی‌افکند.
به گزارش ایرنا، این روزها در بسیاری از مراکز خرید تابلوهای تخفیف ویژهمی‌بینیم. حتی فروشگاه‌های بزرگ پوشاک بنرهای مختلف تخفیف 40، 50 و حتی 70 درصدی را پشت ویترین‌های خود نصب کرده اند که توجه هر بیننده ای را به خود جلبمی‌کند.
تخفیف یک راهکار اقتصادی و متداول در تمام خرده‌فروشی‌های دنیا است و ایرادی بر آن وارد نیست. اما موج تخفیف نشان‌های تجاری خارجی در بازار ایران در شرایطی است که به گفته بسیاری از کارشناسان و صنعتگران، کشورمان در تولید پوشاک توان قابل توجهی دارد.
تولیدکنندگان پوشاک کشور بارها در محافل مختلف برای دفاع از تولید ملی و مقابله با هجومی که توان تولید ایرانی را نشانه گرفته است، از موج واردات بی‌ضابطه انتقاد کرده اند و آن را عامل زمینگیر شدن و از بین رفتن توان بسیاری از واحدهای صنعتی پوشاکمی‌دانند.

موشکافی تخفیف‌های پوشاک
این تخفیف‌ها نشانه چیست؟ صاحبان اجناس خارجی مگر چه قدر سودمی‌کنند کهمی‌توانند 70 درصد آن را نیز تخفیف بدهند؟
عضو اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران در گفت و گو با ایرنا در پاسخ به این سوال‌ها، گفت: در حوزه صنعت پوشاک چند مدل کسب و کار در ایران دیدهمی‌شود که سودهای زیادی دارد.
«رضا محمد جعفر» افزود: یکی از مدل‌ها این است که بازار خود را در اختیار برندهای ترکیه ای قرار دهیم که از سیستم‌های سرعتی در فروش استفادهمی‌کنند، یعنی انبوهی از کالا را تولید و در سطح عرضهمی‌آورند و با قیمت نازل به فروشمی‌رسانند. «سیستم لجستیکی ترکیه به این ترتیب است که کالای تولیدی آنها اگر یک ماه فروش نرود با 30 درصد تخفیف و اگر باز هم فروش نرفت، پس از 10 روز با 50 درصد و اگر هنوز باقی مانده باشد با 70 درصد تخفیف به فروشمی‌رسانند».
وی تاکید کرد این سیستم فروش در دنیا برای هر کشور و بازاری مخرب است. این شرکت‌های تولیدی با سرعت و ارتباطات مناسبی که در کشور ما دارند کالاهای خود را در بهترین مراکز فروش عرضهمی‌کنند و بنابراین صدمات فراوانی به تولیدکننده داخلی واردمی‌کنند.
عضو اتحادیه تولید و صادرات پوشاک درباره مدل دیگر کسب و کار پوشاک در کشور گفت: در کشور ما ساز و کار روشنی برای رصد برند اصلی و نمایندگان آن نیست، بنابراین شاهدیم کالاهای تقلبی با استفاده از نشان شرکت‌های مشهور وارد و با قیمت بالایی عرضهمی‌شود، در حالی که سهم برند اصلی را پرداخت نکرده اند.
وی تصریح کرد: واحدهایی در کشور فعالیتمی‌کنند که با خرید کالاهای متفرقه و نصب برچسب نشان‌های تجاری مشهور سودهای کلانی را به دستمی‌آورند و با این روش مشتری را فریبمی‌دهند و این کالاهای متفرقه را با تخفیف‌های 40، 50 و 70 درصد به مشتریمی‌فروشند و مصرف‌کننده نیز تصورمی‌کند نشان‌های تجاری معروف را با قیمت نازل تهیه کرده است.
محمد جعفر در تشریح مدل سوم کسب و کار پوشاک در ایران گفت: بسیاری از نشان‌های تجاری برتر کالاهای از رده خارج دارند و آنها را با قیمت نازل در فروشگاه غیرفصلی دنیا که در ترکیه، فرانسه و... وجود دارد به صورت کیلویی و کانتینری به فروش می‌رسانند.
وی افزود: بسیاری از واحدها این کالاهای از رده خارج را با قیمت بسیار کم می‌خرند و وارد کشورمی‌کنند که این در شان مصرف‌کننده نیست و آسیب‌های فراوانی به صنعت پوشاک کشور واردمی‌کند.
به گفته وی، این مدل کسب و کار در سراسر دنیا وجود دارد و مختص ایران نیست اما کشورها برای حمایت از تولیدکننده داخلی اقدامات مناسبی همچون ارزش‌گذاری کالای وارداتی انجام می‌دهند و واردکننده را مجبورمی‌کنند با قیمت و عوارض و تعرفه‌های تعیین شده کالای خود را بفروشد.
وی با یادآوری اینکه بسیاری از کالاها به صورت قاچاق و از مبادی گمرکی غیررسمی واردمی‌شود، گفت: در بازار کشور بیشتر فروشگاه‌ها برگ سبز دارند و شاهد حجم وسیعی از پوشاک خارجی هستیم اما براساس آمار سازمان گمرک جمهوری اسلامی ایران در سال 1394 فقط 14 میلیون دلار و در سال 1395، 60 میلیون دلار پوشاک وارد شد. این تفاوت آمار رسمی بیانگر این است که این حجم از کالاها به شکل کوله‌بری و ته‌لنجی وارد نشده بلکه به صورت قاچاق بدون پرداخت عوارض و تعرفه وارد کشور شده است.
این تولیدکننده پوشاک بیان کرد: پوشاک وارداتی در مراکز صنفی عرضهمی‌شود و در نتیجه مالیات به صورت صنفی اخذمی‌شود و مالیات واقعی پرداخت نمی شود؛ زیرا اصناف با سازمان امورمالیاتی برای گرفتن مالیات به توافقمی‌رسند اما اگر این شرکت‌ها حقوقی شود در پرداخت مالیات میزان کالای وارداتی و قیمت و تعرفه‌ها تعیینمی‌شود و نمی توانند در پرداخت مالیات تخلف کنند.
محمدجعفر تصریح کرد: این مدل‌های کسب و کار واردکنندگان پوشاک خارجی و حضور آنها در فروشگاه‌های پررنگ و لعاب باعث تمایل شهروندان به خرید این پوشاک شده و گاه برای جذب بیشتر مشتری هفت تا هشت ماه از سال را به حراج‌های 50 تا 70 درصدی کالاهای خود اختصاصمی‌دهند.
به گفته وی، مسئول این بی‌قانونی‌ها مرکز امور اصناف، سازمان تعزیرات و شورای رقابت است که اهرم اجرایی مناسب ندارند و بنابراین آسیب‌های جدی به صنعت پوشاک کشور وارد کرده اند.
عضو اتحادیه تولید و صادرات پوشاک اضافه کرد: فعالیت تولیدی در مقایسه با سپرده‌های بانکی، املاک و مستغلات سود پایینی دارد و معمولا افراد به صورت کامل وارد عرصه تولید نمی شوند و سعیمی‌کنند هزینه‌ها را در قسمت‌های مختلف همچون ماشین‌آلات، کارکنان و مواد اولیه کاهش دهند و در نتیجه کالاهای با کیفیت تولید نمی کنند.
به گفته وی، برای حل این مشکل باید تولید را سودآور کنیم و دردسرهای اداری و مالی را کاهش دهیم.
«برخی تولیدکنندگان با توجه به مدل کار خاص خود تولید خوبی دارند و برای تامین هزینه‌های خود دو راه پیش رو دارند نخست اینکه یا باید برند معروفی باشند و نقاط عرضه مناسبی در اختیار داشته باشند و یا اینکه برای فروش کالاهای خود از برچسب‌های نشان‌های تجاری استفادهمی‌کنند».
وی با تاکید بر اینکه تولید خوب و نقاط عرضه خوب مکمل یکدیگرند، افزود: کالاهای تولیدی باید در فضای مجازی، صدا و سیما و املاک تجاری دیده شود.

حکمرانی واردات بی‌ضابطه بر بازار پوشاک
رئیس انجمن صنایع پوشاک ایران نیز به ایرنا گفت: صنعت پوشاک، صنعت پاک و تولیدی همراه با محیط زیست است، برنامه‌ریزان اقتصادی باید قدر این صنعت را بدانند.
«سومیات‌هاکوپیان» افزود: در سال‌های گذشته به دلیل بی‌توجهی به این صنعت اقتصاد ملی به اندازه کافی آسیب دیده و در حال حاضر با توجه به مشکلات بیکاری و ایجاد اشتغال صنعت پوشاک به دلیل موقعیتی که دارد تنها صنعتی است کهمی‌تواند توسعه ملی را ازاین وضعیت نجات دهد.
وی گفت: برخیمی‌گویند برای اینکه آسیبی به تولید وارد نشود نباید قاچاق را بزرگ جلوه دهیم؛ در حالی که اگر کوچک هم جلوه دهیم آسیب دیگریمی‌رسد و این رودخانه باز شده و سدیمی‌طلبد و باید فکری برای آن بکنیم.
این تولیدکننده تصریح کرد: قاچاق را نمی توان در روز روشن و در بزرگ ترین فروشگاه‌های کشور به راحتی فروخت ، بلکه اسم این یورش به بازار کشور را باید حکمرانی واردات بی‌ضابطه گذاشت.
وی تاکید کرد باندهای قاچاق باید جمع شود و نشان‌های تجاری در چارچوب مشخص قرار گیرند، زیرا واردکنندگان و قاچاقچیان پوشاک ته‌مانده‌های فروشگاه‌های بزرگ را که در کشورهای دیگر فروش نمی رود وارد کشورمی‌کنند و با 50 تا 70 درصد تخفیفمی‌فروشند.
این تولیدکننده پوشاک ادامه داد: تولیدات خارجی تا 70 درصدمی‌توانند تخفیف بدهند اما تولیدکننده داخلی اگر بخواهد 20 درصد تخفیف بدهد بازخواستمی‌شود. چه طورمی‌توان انتظار داشت تولیدکننده داخلی در این شرایط نابرابر رقابت کند؟
به گزارش ایرنا، وزیر صنعت، معدن و تجارت چند روز پیش در حاشیه آیین گشایش بیست و سومین نمایشگاه بین المللی صنعت نساجی در محل دائمی نمایشگاه بین المللی تهران گفت: 15 میلیارد دلار از فروش 1250 میلیارد دلاری محصولات نساجی در دنیا به تولیدات ایران اختصاص دارد که باید سعی کنیم ایران را به روزهای اوج خود بازگردانیم.
براساس آمارهای رسمی بازار پوشاک در ایران بیش از 120 هزار میلیارد ریال ارزش دارد و بسیاری از کشورها همچون ترکیه و چین برای آن خط و نشانمی‌کشند.
به گفته برخی کارشناسان، در صنعت پوشاک به ازای هر پنج هزار دلارمی‌توان سه شغل مستقیم ایجاد کرد.