• جمعه، 3 آذر 1396
  • Friday 24 November 2017
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 6419  -  25 تیر 1396 ساعت 21:23

رسول بیک پور فعال بازار سرمایه

سرمقاله - تغییر مدیریت بورس تنها راه حل سهامداران
وضعیت رکود در بازار سرمایه به حدی طولانی شده است که ظاهراً از سوی مقامات سازمان  به نوعی پذیرفته شده است، مدت مدیدی است که عرضه‌ای جدید و قابل توجه‌ای در بازار صورت  نگرفته است، مسئولین سازمان نیز ظاهراً تمایلی ندارند تا کمکی به عرضه عمده‌ای سهام کنند، مقامات بورس هم با این استدلال که بازار کشش چنین عرضه‌های را ندارند به نوعی به ادامه وضع موجود چراغ سبز نشان داده‌اند. بیان این استدلال که بازار کشش کافی را ندارد  از زبان مسئولین بازار سرمایه به نوعی اعتراف به شکست و ضعف محسوب می‌شود. زیرا  وظیفه این اشخاص است که چنین کششی را در بازار سرمایه ایجاد کنند. موضوع جای تاسف این است که آمارهای رسمی منتشره نیز این ضعف عمیق مدیریتی را تایید می‌کند. بازدهی کل شاخص در طول یک سال تنها به هفت درصد می‌رسد. حجم معاملات خرد به زیر 50  میلیارد تومان رسیده است، نخوت و رکود تمام بازار را فرا گرفته است. کارگزاری‌ها نیز مانند سهامداران از رکود موجود ناراضی هستند. شاید تنها قشر  دارای رضایت کامل، نوسان‌گیران و برخی سفته‌بازان باشند. برخی مدافعین مدیریت فعلی گاهاً با اشاره به برخی رخدادهای مثبت بازار از این مثال‌ها به عنوان یک برهان استفاده می‌کنند، این در حالی است که این  فراز‌های مثبت تنها یک اتفاق موقت و زود گذر است  و نه یک روال روتین هر روزه رکود موجود تمام مراتب و جنبه‌های بازار را تحت تاثیر قرار داده است. تمام امید  تعدادی از همکاران در بازار به تغییر و تحولات در دولت دوخته شده است، اگر مدیریت جدیدی حاکم شود، می‌توان امید داشت که جو مثبت‌تری  بر بازار حاکم شود. تدوام مدیریت فعلی اما به معنای تداوم طرز فکر و زوایه نگاه فعلی است، این دیدگاه حاکم وضعیت موجود را رقم زده است و بازار چاره‌ای ندارد که در سطوح مدیریتی دست به یک خانه‌تکانی اساسی بزند. این یک واقعیت است که در صورت عرضه جدید، سهامداران لزوماً برای تهیه نقدینگی به سبد سهام خود رجوع نمی‌کنند، بلکه منابع نقدینگی از بیرون تامین می‌شود، آن هم به این دلیل واضح که اکثریت سهام در نرخی پایین‌تر از انتظار سهامداران قرار دارد و صاحبان سهام تمایلی به عرضه سهام به نرخی پایین‌تر از نرخ موجه ندارند، دلایلی بسیاری  از این دست توضیح و ارائه شده است که نتوانسته است مدیریت را در ایجاد رغبت در سهامداران ترغیب کند. حواشی بسیار ایجاد شده در تالار نیز مزیدی بر علت شده است که باید تاکید بیشتری بر تغییر مدیریت بورس به عنوان تنها راه‌حل ممکن داشت.