• جمعه، 3 آذر 1396
  • Friday 24 November 2017
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 6367  -  24 تیر 1396 ساعت 19:12

آدرین درودی‌نیا-کارشناس و مدرس صنعت بیمه

فرهنگ‌سازی در صنعت بیمه
هر اجتماع و تمدنی دارای فرهنگ خاص خودش می‌باشد که این فرهنگ از دیرباز در آن اجتماع شکل گرفته و با تولد افراد جدید این فرهنگ از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود و از همان ابتدا در ذهن و جسم و روح افراد ظهور می‌کند و با رشد یافتن انسان‌ها فرهنگ آنها نیز رشد کرده و در وجودشان نهادینه می‌شود.
هر تکنولوژی نوظهور و هر صنعت و صنفی دارای فرهنگ کاری خاص خود می‌باشد که تولید و فروش و مصرف را شامل می‌شود. قبل از به وجود آمدن تکنولوژی و گسترش آن باید فرهنگ مربوط به آن را در جامعه نهادینه کرد تا از ضررهای احتمالی که ممکن است در صورت استفاده ناصحیح به افراد و اجتماع تحمیل شود، جلوگیری شود. صنعت بیمه نیز مانند دیگر اصناف و صنایع دارای فرهنگ خاص خود است که این فرهنگ در تولید و فروش خدمات بیمه و نحوه استفاده و رسالت بیمه باید وجود داشته باشد.
در جامعه امروز مردم اکثرا با فرهنگ بیمه بیگانه هستند و معرفی محدود و غیراصولی بیمه گرها باعث شده که حق بیمه جزو هزینه‌های اضافی در سبد خانوار محسوب شود. این در حالیست که با توجه به رسالت بیمه که آرامش‌بخشی در زمان بروز حادثه می‌باشد، حق بیمه نوعی سرمایه‌گذاری برای آینده‌ای غیر قابل پیش‌بینی است و این موضوع در ذهن آحاد جامعه بسیار کم‌رنگ است.
نکته درخشان دیگر در بیمه این است که انجام امور بیمه‌ای در ماهیت اصلی خود کاری خیر و خداپسندانه محسوب می‌شود؛ زیرا با پرداخت حق بیمه از طرف تعداد زیادی از بیمه‌گذاران و ذخیره آن در صندوق بیمه‌گر می‌توانیم به افراد کمتری که دچار حادثه شده‌اند و مشمول دریافت خسارت یا غرامت می‌باشند، مبالغی را بپردازیم تا رنج مادی را از آنها بزداییم.
حال به جواب این سوال بپردازیم که چرا این نگرش‌های دور از انتظار و دور از ماهیت بیمه در جامعه به وجود آمده است؟
ما زمانی می‌توانیم چیزی را به دیگری بدهیم که خود صاحب آن چیز باشیم و آن را در اختیار داشته باشیم. در غیر این‌صورت چیزی نداریم که به دیگری بدهیم. یکی از بزرگ‌ترین نکته‌ها در صنعت بیمه داشتن اعتقاد راسخ و عشق به این صنعت است و زمانی می‌توانیم در دیگران ایمان و اعتقاد به بیمه را ایجاد کنیم که خود دارای آن اعتقاد و ایمان باشیم.
همان‌طور که در ابتدای این یادداشت بیان شد، باید فرهنگ را از ابتدا با رشد انسان‌ها آمیخت. بنابراین یکی از بهترین راه‌ها برای فرهنگ‌سازی در صنعت بیمه شروع به آموزش آن در مقاطع ابتدایی و مهدهای کودک می‌باشد. امروزه می‌دانیم و در جامعه می‌بینیم که پلیس راهور اقدام بسیار زیبایی در بحث فرهنگ‌سازی ترافیک انجام داده است؛ کودکان را با پلیس، فرهنگ ترافیک و قوانین راهنمایی و رانندگی آشنا می‌سازد.
حال زمان آن فرارسیده که این طرح را در صنعت بیمه کشور نیز پیاده سازی کنیم و از ابتدا شروع به آموزش در مدارس کنیم تا با رشد فرزندانمان فرهنگ بیمه نیز در ذهن و جسم و روح آنها رسوخ کند. هر کودکی مانند لوح نانوشته‌ای است که می‌توان آن را به بهترین کلمات و اشعار مزین کرد؛ مانند گلی نرم که برای سفال‌سازی استفاده می‌شود، تا زمانی که آن گل نرم است، می‌توان به آن شکل داد و طرح‌های زیبا خلق کرد. ولی زمانی که پخته شد و تبدیل به سفال شد، دیگر راهی برای تغییر نیست، مگر آنکه آن را خرد کنیم.
جای تعلیم و آموزش صنعت بیمه در دوران کودکی فرزندانمان بسیار خالیست و آنها هستند که افق‌های آتی این صنعت را ترسیم می‌کنند و هر چقدر به مبانی و فلسفه و رسالت بیمه آشناتر باشند، می‌توانند در پیشرفت این صنعت گام‌های موفقتری بردارند تا در آینده کشورمان بتواند یکی از سردمداران این صنعت در جهان محسوب شود و رفته‌رفته از تقلید خطی از کشورهای دیگر فاصله بگیریم. امید است مسئولان و افرادی که در راس امور و مخصوصا رئیس کل بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران نگاه ویژه به این امر داشته باشند و تلاش کنند این فرهنگ‌سازی از ریشه صورت پذیرد.