• یکشنبه، 25 آذر 1397
  • Sunday 16 December 2018
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 58  -  22 دی 1395 ساعت 15:28

رضا پدیدار عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران

قرارداد کشتی سازی نمی‌تواند ما را متضرر کند
رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران از جزئیات مذاکره با شرکت هیوندای کره در مورد پروژه ساخت کشتی خبر داد. به طور کلی در زمان انعقاد این قرارداد در سال ۲۰۰۸، بیش از ۲۵ درصد مبلغ قرارداد به طرف کره‌ای پرداخت شد، اما در مراحل بعدی، به‌دلیل تحمیل تحریم‌ها امکان انتقال پول فراهم نشد. به عبارت دیگر ما به دلیل محدودیت‌هایی که در دوره تحریم‌ها داشتیم، نتوانستیم این صنعت را به حد کمال خود برسانیم و نظام بومی‌سازی را برقرار کنیم. البته گاهی اوقات صحبت از این می‌شود که ما بومی‌سازی را در کشور پیاده سازی کنیم؛ باید پرسید این بومی‌سازی به چه قیمتی صورت گیرد؟‌ ما باید ابتدا کیفیت را مدنظر داشته باشیم؛ یعنی باید بتوانیم مهمترین بهره‌برداری‌ها و مناسب‌ترین راهکارها را برای استفاده بهینه از سرمایه‌های‌مان اتخاذ کنیم که این موضوع می‌تواند موجب انتقال فناوری و دانش فنی به سایر صنایع باشد. باید گفت متاسفانه در حال حاضر زیرساخت‌های صنعت کشتیرانی در ایران بسیار ضعیف است، اما در سال‌های اخیر زیرساخت‌های خوبی در این صنعت ایجاد شده است؛ کشتیرانی باید راه‌ بیفتد و راهکارهای مناسبی نیز برای تامین مالی مورد نیاز آن فراهم شود. ما کماکان در زمینه توسعه زیرساخت‌ها نیاز به مشارکت با صنایع پیشرفته در کشورهای مختلف نظیر کره جنوبی داریم. خوشبختانه اقدامات قابل قبولی توسط سازمان گسترش و نوسازی صنایع صورت گرفته که می‌تواند زمینه‌ساز انتقال دانش فنی و تکنولوژی‌های خارجی مورد نیاز ما در صنعت کشتیرانی باشد. با این اقدامات ما می‌توانیم ظرف مدت زمان پنج سال به توسعه در صنعت کشتیرانی دست پیدا کنیم. درباره کشتی‌سازی هم قابلیت انتقال بخشی از دستاورهای اجرای این فعالیت به سایر صنایع سرازیر می‌شود. امروز شاید ما نیاز داریم تا بهره‌برداری از توسعه اقتصادی را از مسیر زیرساخت‌های حمل و نقل به دست بیاوریم. دلیل رشد اقتصادی که ما برای سال ۹۶ پیش‌بینی کردیم به توسعه صنعت حمل و نقل مربوط می‌شود. ما قصد داریم رشد صنعت حمل و نقل را از عدد ۶/۲ درصد امسال به ۵/۴ درصد در سال آینده برسانیم. تجمیع این ضریب رشد و ضریب رشد سایر فعالیت‌های صنعتی ما می‌تواند یک رشد اقتصادی خوب را حاصل کند. این در حالی است که ما انتظار ضریب رشد شش درصدی را برای سال ۹۶ داریم. به عنوان جمع‌بندی باید گفت اجرای این قرارداد به شرطی که با همت و تلاش مسئولان بتواند در دوره زمان بندی تعیین شده اجرا شود، می‌تواند راهگشا باشد. هرگونه وقفه در اجرای سرمایه‌گذاری صنعتی، ما را در اجرای برنامه‌های توسعه‌ای متوقف می‌کند. قرارداد اخیری که با شرکت کره‌‎ای امضا شده به صورت مشارکت متقابل همیشه بازدهی ضریب متناسبی برای دو طرف داشته است. شاید عده‌ای بر این باور باشند که قرارداد کشتی‌سازی هم مانند سایر قراردادهای خودرویی و هواپیمایی به طول بینجامد یا ما متضرر شویم. باید گفت قرارداد کشتی‌سازی نمی‌تواند ما را متضرر کند؛ ‌به این دلیل این قراردادها کاملا مشارکتی است و هر دو طرف آورده خود را برای بهره‌برداری نهایی می‌آورند. کما اینکه ضریب پتانسیل داخل ایران بیشتر از کره‌ای‌هاست. به عبارت ساده‌تر تولید کشتی کاملا مشارکتی بوده و به این صورت است که از ظرفیت‌های داخلی، به‌طور کامل استفاده شده و پیوست فناوری نیز لحاظ شده است. همچنین توجه به صنعت کشتیرانی می‌تواند دستاورهای بسیار خوبی برای صنایع دیگر محسوب شود. مطالعات در صنعت کشتیرانی نشان می‌دهد تا حدود ۱۰ سال دیگر ایران نیاز به ۱۲۳ فروند شناور در حوزه انرژی، ۱۳۴ شناور تجاری، ۲۳۸ شناور صیادی، ۶۸۰ شناور ارائه‌کننده خدمات دریایی و ۴۴۷ شناور کوچک دارد که اعتبار مورد نیاز برای تامین این موارد به ۳۷ میلیارد دلار می‌رسد.‌