• جمعه، 30 فروردین 1398
  • Friday 19 April 2019
گروه خبر: اخبار‌مهم / گفتگو  -  شماره خبر: 575  -  24 بهمن 1395 ساعت 20:11

در گفت‌وگو با رئیس اتحادیه فروشندگان تجهیزات دندانپزشکی مطرح شد:

هزینه‌های‌دندانپزشکی = ۹۵ درصد دستمزد + ۵ درصد مواد اولیه ؟
آفتاب اقتصادی: «یک‌ماه است دندانم درد می‌کند، مشت‌مشت مسکن می‌خورم تا بتوانم رانندگی کنم، هزینه‌های دندانپزشکی از توان من خارج است...» اینها و بسیاری نظرات این‌چنینی مشابه حکایت از عدم‌رضایت بخشی از جامعه از میزان هزینه‌های مطالبه‌شده در این بخش دارد. به غیر از دهک‌های بالای جامعه در دیگر اقشار جامعه به زحمت می‌توان شخصی را یافت که بدون حمایت بیمه‌های موثر بتواند به‌راحتی از پس برخی هزینه‌های دندان بر آید. البته تعداد بیمه‌های که برخی خدمات دندانپزشکی را پوشش می‌دهند بسیار نادر است و معمولاً مختص به برخی ادارت است که در سایه بودجه عمومی توانسته‌اند تا برخی خدمات را برای کارمندانشان قابل دسترس‌تر نمایند. اما چرا تفکر غالب هزینه‌های دندانپزشکی را گران می‌پندارد ؟ آیا درآمد بالای دندانپزشکان با پذیرش بیشتر دانشجویان دندانپزشکی سرشکن می‌شود؟ راه کار معضل هزینه‌ها در این بخش چیست؟
مواد اولیه گران دلیل زیادبودن هزینه
بیشتر دندانپزشکان البته ظاهراً معتقدند که گرانی هزینه‌های دندانپزشکی بیشتر به خاطر مواد اولیه مورد استفاده است. کمتر پیش می‌آید که دندانپزشکی هزینه‌های زیاد را متوجه بخش مربوط به‌دستمزدها کند. در این بین دکتر بیژن اخوان آذری، رئیس انجمن دندانپزشکی ایران، از افزایش قیمت ۶۰۰ تا ۷۰۰ درصدی مواد و تجهیزات دندانپزشکی در سال گذشته خبر داد و گفت: بروز این گرانی، به این دلیل بود که واردکنندگان مواد و تجهیزات دندانپزشکی، واردات کمتری داشتند ولی در مقابل، عده‌ای با چمدان‌های شخصی به واردات این قبیل مواد دندانی اقدام می‌کنند که همین مسئله باعث گرانی سرسام‌آور مواد و تجهیزات دندانپزشکی شده است.
وی تاکید کرد: البته دندانپزشکان فقط ۵۰ تا ۶۰ درصد بر هزینه‌ها اضافه می‌کنند و باید گفت هزینه دندانپزشکی در ایران به مراتب ارزان‌تر از آمریکا، اروپا و حتی کشورهای منطقه و خلیج‌فارس است. به گفته اخوان آذری، دندانپزشکان با خرید گران وسایل و تعرفه‌‌های ارزان برای بیمار سوبسید می‌پردازند درحالی‌که این سوبسید را وزارت بهداشت باید پرداخت کند. وی ادامه داد: وقتی کل هزینه دندانپزشکی و مواد با هم پرداخت می‌شود این تصور در ذهن افراد شکل می‌گیرد که مقصر اصلی دندانپزشک است در صورتی که مقصر اصلی گرانی مواد و تجهیزات دندانپزشکی است. رئیس انجمن دندانپزشکی ایران، هزینه‌های دندانپزشکی در کشورهای عربی را ۲ تا ۳ برابر ایران عنوان کرد و افزود: این در حالی است که همان مواد و تجهیزات به کار می‌رود و مصرف می‌شود.
همچنین دکتر بهزاد فرخ زاد، دبیر هیئت مدیره انجمن دندانپزشکی ایران با عنوان این مطلب که بیمه دندانپزشکی در کشور دچار ضعف است، اظهار کرد: سیستم بیمه‌‌ای در ایران تبعیض‌آمیز است و متاسفانه بیمه‌ها در کشور ما پول را برای درمان بیماری می‌دهند.
وی با انتقاد از اینکه سیستم بیمه درمانی در کشور ما به گونه‌ای طراحی شده که بین مردم تبعیض و اختلاف ایجاد می‌کند، گفت: مشکلی که در بحث درمان وجود دارد آن است که جزء حرفه‌ای خدمت تعیین نشده و دستمزد خالص برای ارائه خدمت تعریف نشده است.
بیشتر هزینه‌ها مربوط به‌دستمزد است
 نه مواد اولیه
مهرآبادی بیش از ۳۰ سال زدیس اتحادیه‌ای بوده است که کارش تامین مواد اولیه دندانپزشکان است. مواد اولیه‌ای که برخی دندانپزشکان تقصیر گران بودن هزینه دندانپزشکی را متوجه آن می‌دانند. مهرآبادی رئیس اتحادیه تجهیزات دندانپزشکی در این‌باره به آفتاب اقتصادی گفت : دندانپزشک همچون جراح است و صاحب یک تخصص است و موارد اولیه هزینه چندانی ندارد، من به شما با قاطعیت می‌گویم که مواد به کار رفته در دندانپزشکی به‌عنوان مواد اولیه تنها ۵ درصد هزینه را تشکیل می‌دهد و ۹۵ درصد بحث دستمزد است. البته ما کار فنی انجام می‌دهیم و باید این موضع را دید. وی در ادامه در رابطه با لوازم مورد استفاده در یک مطب مستقل دندانپزشکی به آفتاب اقتصادی گفت: لوازم سرمایه‌ای را می‌توان به مرور مدرن کرد و یا از همان لوازم قدیمی استفاده کرد، وی سرمایه مورد نیاز برای لوازم یک مطب دندانپزشکی قابل قبول را در مناطق ۳ و یا ۴ تهران بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان ارزیابی کرد و اظهار کرد: البته تسهیلات هم می‌توان دریافت کرد و البته خرید نیز لزوماً نقدی نیست. البته این موضوع را باید در نظر داشت که مثلاً یک دندانپزشک برای ایمپلنت یک میلیون دریافت می‌کند یک دندانپزشک دیگر ممکن است برای همان دندان ۵ میلیون تومان دریافت کند، ولی همان فرمول مواد اولیه و دستمزد ۵ درصد به ۹۵ درصد در مورد همگان نافذ است. وی در ادامه در پاسخ به این سئوال که برخی دندانپزشکان مثلاً اشاره می‌کنند که مواد مورد استفاده ما بالفرض سوئیسی است و برای این هزینه‌اش چند برابر است گفت: بنده حدود ۶۰ سال است که وارد کننده لوازم دندانپزشکی هستم از این زمان بیش از نیم قرن حدود ۳۰ سال را به‌عنوان رئیس اتحادیه خدمت کرده‌ام، بر اساس همین تجربه به شما عرض می‌کنم این‌ها صحبتی است که در عین صحبت دندانپزشکان می‌گویند تا نرخ مشخص شود، وگرنه سوئیسی بودن و یا کره‌ای بودن جنس مواد به کار رفته نمی‌تواند در قیمت تا این حد موثر باشد.زمانی که دانشکده پزشکی ایران ۲۴ دانشجوی دندانپزشکی داشت این صحبت‌های مواد بسیار با کیفیت و کم کیفیت رایج بود تا اکنون که در خدمت شما هستم. به نظرم باید دندانپزشک شجاعت آن را داشته باشد که واقعیت را بگویید و وقتی پولی مطالبه می‌کند دقیقاً مشخص سازد که چه مقدار از مبلغ مربوط به‌دستمزد است و چه مقدار مربوط به مواد به کار رفته در دندان.

راهکارهای که می‌تواند فشار هزینه‌های دندانپزشکی را از دوش مردم بردارد
در بیشتر کشورهای دنیا بیمه‌ها دردندانپزشکی برخلاف کشور ما فعال هستند.در این میان چند راهکار برای اجرایی‌شدن ایفای نقش بیمه‌ها در برنامه‌های پیشگیری می‌توان مد نظر قرار داد:
 ۱- سیاست بیمه‌ها (بیمه‌گر) کاهش ریسک برای مشتری (بیمه‌گذار) است. بیمه‌ها می‌توانند اقداماتی صورت دهند که ریسک پوسیدگی دندانی را برای مردم کاهش دهند و در برنامه‌های پیشگیری مشارکت داشته باشند. تا زمانی که بیمه‌ها وارد حیطه دندانپزشکی نشوند و مردم را تحت‌پوشش پیشگیری‌ها و درمان‌های دندانپزشکی قرار ندهند، تحولی در نظام سلامت دندانپزشکی که تقریباً تمام بار آن بر روی بخش خصوصی است روی نخواهد دارد.
جا افتادن اهمیت سلامت دهان و دندان و هزینه برای پیشگیری توسط مردم، سبد هزینه‌های خانواده سهم سلامت دهان و دندان باید لحاظ شود.سلامت دهان و دندان با سلامت قلب و عروق، سلامت روانی و سلامت عمومی بدن رابطه تنگاتنگی دارد.خانواده‌ها باید از همان ابتدا سهمی از مخارج خانواده را برای سلامت دهان و دندان خود و فرزندان خود اختصاص دهند.بالطبع این سهم بیشتر در پیشگیری هزینه خواهد شد و جلوی نیاز به خدمات تخصصی و پرهزینه دندانپزشکی را در آینده خواهد گرفت! از طرف دیگر این حق السهم در بیمه‌ها برای تامین مخارج درمانی سلامت دهان و دندان صرف خواهد شد.جنبه دیگر این لحاظ سهم خانوار در هزینه‌های بهداشت دهان و دندان، فرهنگ‌سازی در مورد اهمیت و ارزش سلامت دهان و دندان است که بالطبع تبعات پیشگیرانه بیشتری خواهد داشت.
 ۲- سیاست‌های مالیاتی: عواملی که سلامت دهان و دندان مردم را دچار مخاطره می‌کنند باید سهم خود را از آسیبی که می‌زنند بپردازند. تولیدکنندگان مواد آسیب‌زا به سلامت مردم، مانند تولیدکنندگان خوراکی‌های قندی، نوشابه‌ها و نوشیدنی‌های حاوی قند و... باید درصدی از آسیبی را که به دلیل سود مالی خود به سلامت دهان و دندان می‌زنند و زیان‌های کلان مالی که به دوش می‌افکنند رادر قالب پرداخت‌های مستقیم یا مالیاتی جبران کنند.
 ۳- بودجه بهداشت و درمان: دولت‌ها در برابر سلامت شهروندان خود مسئول هستند. درصدی از بودجه هرکشوری صرف بهداشت و درمان می‌شود و در صورتی که دولتمردان اهمیت بهداشت دهان و درمان را بر روی سلامت عمومی جامعه درک کنند، قسمتی از این بودجه هم باید صرف پیشگیری و درمان بیماری‌های دهان و دندان شود. واضح است که حتی اگر تمام بودجه سلامت کشور صرف درمان دندانپزشکی مردم بشود، قادر به درمان همه دندان‌های پوسیده و جایگزینی دندان‌های از دست رفته نخواهد بود؛ اما سرمایه‌گذاری در آگاهی بخشی و پیشگیری می‌تواند بسیاری از مشکلات دهان و دندان نسل‌های آینده را برطرف کند.
  ۴- افزایش تعداد دندانپزشکان با استفاده از افزایش پذیرش دانشگاه‌ها می‌تواند رقابت را افزایش دهد. افزایش رقابت می‌تواند باعث کاهش قیمت‌ها شود. البته کسانی که باید چنین تصمیمی بگیرند خود پزشک و دندانپزشک هستند.
فارغ از این موضوع زیرساخت‌های دانشگاهی نیز مطرح است.
 ۵- دستگاه‌های نظارتی باید با نظارت بیشتری بر تعرفه‌ها، نوع مواد اولیه به کار رفته و مهم‌تر از همه دستمزدها نظارت کنند.
۴ دهک محروم

40 درصد مردم از دریافت خدمات دندانپزشکی محروم هستند
ایرج حریرچی قائم مقام وزیر بهداشت نیز در خصوص هزینه‌های بالای دندانپزشکی بیان می‌کند: طبق آخرین آمارها حدود ۱۸.۵ درصد از هزینه‌های پرداختی از جیب مردم تنها به خاطر هزینه‌های دندانپزشکی است و این درحالی است که حدود ۴۰ درصد از مردم جامعه ما یعنی ۴ دهک از خدمات دندانپزشکی محروم هستند و دریافت خدمات دندانپزشکی در آنها فقط در حد کشیدن دندان است.
واقعیت این است که هر چه به دهک‌های بالا نزدیک می‌شویم، هزینه‌ی پرداختی افزایش می‌یابد و حتی به ۲۵ درصد هم می‌رسد که این رقم آمار بالایی در مقایسه با کل هزینه‌های سلامت مردم است.
حریرچی در خصوص این که برخی از دندانپزشکان هزینه‌ی زیاد خدمات دندانپزشکی را با گران بودن مواد توجیه می‌کنند، اذعان می‌کند: مطالعات اقتصادسنجی نشان می‌دهد که در دندانپزشکی حداکثر موادی که مصرف می‌شود ۱۰ تا ۱۲ درصد هزینه است ومابقی هزینه‌ای که گرفته می‌شود هزینه‌های جانبی و دستمزد دندانپزشک است، برخی البته معتقد قیمت‌های دندانپزشکی در مقایسه با برخی کشورهای آسیای شرقی و اروپا و همچنین آمریکای شمالی بسیار کمتر است در چنین مواردی باید بحث توریسم سلامت را نیز مطرح کرد. اگر بتوان از دیگر کشورها برای خدمات دندانپزشکی بیمارانی را به ایران دعوت کرد، این موضوع نیز می‌تواند کمک کننده باشد.