• چهارشنبه، 22 آذر 1396
  • Wednesday 13 December 2017
گروه خبر: اخبار  -  شماره خبر: 5502  -  28 خرداد 1396 ساعت 19:41


بزرگ‌ترین آرزوی تو، کوچک‌ترین معجزه خداست
آرزو کن! بهترین‌ها و بزرگ‌ترین‌ها را بخواه! شاید بزرگ‌ترین آرزوی تو، کوچک‌ترین معجزه خداوند باشد.
 آرزو کن و بخواه که آرزوی دیگران برآورده شود! شاید برای اجابت آرزوی همسایه ات، «فقط» یک آمین کم باشد.
 آرزو کن! اما شادمانه و با احساس خوشبختی آرزو کن! شاید کف آرزوهای تو، سقف آرزوهای دیگری باشد.
آرزو کن و نگران تقدیر و سرنوشت از پیش نوشته شده نباش! شاید تقدیر شده باشد هر چه تو خواستی!
 آرزو کن، نه‌تنها برای خودت که برای دیگران! برای کسی که دو سه تا کوچه آن سو‌تر زندگی می‌کند و هیچگاه ندیدی اش. شاید او نیز در حال آرزو کردن برای توست. بگذار خوبی بدون پاسخ نماند. بگذار خدا از شنیدن آرزوهایت برای دیگران کیف کند.
آرزو کن. دنیا را بهتر از آن چه تحویل گرفته‌ای، تحویل دهی. آرزو کن، و از خدا برای همه خوبی بخواه. حتی برای کسانی که خدا را باور ندارند. آرزو کن و از خدا برای جهان صلح طلب کن. نگذار "فریاد زشت جنگ طلب‌ها" بر "سکوت نجیب صلح" غلبه پیدا کند.
آرزو کن، طوفان به پا کن. هر چه می‌خواهی بخواه. ریز و درشت. کوچک و بزرگ.
اما یادت نرود خود خدا را هم بخواه. خدا به این بزرگی ما را به این کوچکی فراموش نمی‌کند، چرا ما به این کوچکی او را فراموش کنیم؟
 آرزو کن و بخواه. صحبت کن. تکرار کن. گاهی خدا آن قدر صدایت را دوست دارد که سکوت می‌کند تا تو بارها بگویی خدای من…
آرزو کن و بخواه. در پیشگاه خدا «نه» وجود ندارد. یا آن چه خواستی را همان موقع به تو می‌دهد. یا زمانی دیگر و مناسب‌تر آن را به تو می‌دهد یا اینکه چیزی بهتر از آن را برایت مقدر می‌کند.
 آرزو کن! اما فقط آرزو نکن! هستی به شایستگی‌هایت پاسخ می‌دهد. نه فقط به آرزوهایت! پس، سعی کن تا آن جا که می‌توانی شایسته آرزوهایت باشی