• سه شنبه، 25 مهر 1396
  • Tuesday 17 October 2017
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 5463  -  27 خرداد 1396 ساعت 20:33

مجید کیاسری استاد دانشگاه علامه طباطبایی

سرمقاله - شوالیه‌ای چوبین برای اقتصاد ایران
رایزنی‌های دولت برای انتخاب کابینه و اهمیت آن موضوعات بسیاری را مطرح کرده است، مباحث بسیاری مطرح شده است از قبیل اینکه اقتصاد ایران به یک نجات‌بخش بزرگ یا یک شوالیه نیاز دارد تا با برق شمشیر، یک‌به‌یک مشکلات را از پای درآورد. اما آیا با دیدگاه فردمحور می‌توان این اقتصاد را به اصطلاح نجات داد. فراتر از این اگر بالفرض دولت موفق شد تا تیمی از بهترین نخبگان کشور را دور هم گرد آورد و آنها هم نهایت هماهنگی را با هم داشته باشند، آیا مشکلات اقتصادی حل می‌شود. باید گفت موضوع خیلی پیچده‌تر از این مسائل است، مشکل اساسی در نگاه و نگرش بخشی از طبقه حاکم به مفهوم اقتصاد است، کشور ما 38است که رشد اقتصادی قابل قبولی را تجربه نکرده است و مشکلات بغرنج اقتصادی همچون بیکاری، فقر گسترده و تولید غیر مولد همچنان بر جا است و این‌ها همه از نوع نگرش سیاستمداران ما نشات می‌گیرد که اقتصاد را تنها وسیله در خدمت مقاصد سیاسی و بین‌المللی می‌بینند و این در حالی است که در کشورهای پیشرفته این سیاست و مانور‌های بین‌المللی است که در خدمت اقتصاد است. مدت مدیدی است که کشور ما برنامه‌های چند ساله توسعه و برخی استناد را تدوین می‌کند که در آن مثلاً اهداف پنج ساله رشد تدوین شده است که تا فلان سال باید به این مقدار توسعه در صنعت برسیم.  مشکل اساسی این برنامه‌ها این است که آرزومحور است، باید بنشینیم و برنامه‌های مشکل‌محور تدوین کنیم، یعنی ببینیم که اگر در آن صنعت نتوانستیم به رشد برسیم، به خاطر این مشکلات است و بعد بدون آنکه خطوط قرمز مخرب ترسیم کنیم، بیایم این مشکلات را با صدای بلند به اطلاع مردم برسانیم و در نهایت باید دانست که...
... با حفظ استقلال و تمام موازین ناچاریم تا دروازه‌های تجارت خود را به روی جهانیان بگشاییم، نباید وقتی صحبت از اقتصاد می‌شوند، برخی در حاشیه امن قرار بگیرند و نتوان در مورد آنها صحبت کرد. هیچ‌وقت نه یک نفر و نه یک تیم خوب نمی‌تواند اقتصاد ایران را سامان دهد، باید نگرش‌ها مورد تجدیدنظر قرار گیرد.