• دوشنبه، 2 اردیبهشت 1398
  • Monday 22 April 2019
گروه خبر: اقتصاد بین‌الملل  -  شماره خبر: 136  -  26 دی 1395 ساعت 15:25


پلیس‌های سوت زن whistler

در کشور آمریکا در سال 1989 قانونی به نام قانون حفاظت از رسواکننده، تصویب شد که از آن زمان تاکنون نیز اجرا می‌شود.  براساس این قانون، رسواکننده (افشا کننده) در پناه قانون قرار می‌گیرد. این قانون مانع از این می‌شود که دولت آمریکا بتواند افراد افشاگر را که فسادی در سیستم حکومتی و دولتی اعم از رشوه و یا اختلاس و یا هر سوء استفاده دیگری دیده‌اند و به نحوی افشا کرده‌اند، از کار اخراج کند یا برای آن مزاحمتی پیش بیاورد. علاوه براین، نکته  بسیار جالب آن این است که پس از رسیدگی قضائی و اثبات فساد و محکوم شدن فرد فاسد، دولت آمریکا باید به میزان حداقل 15 درصد جریمه‌ای را که از فرد فاسد می‌گیرد، به فرد افشاگر بپردازد. به این افراد، پلیس سوت زن whistler گفته می‌شود. همین قانون ساده شاید از صدها سازمان عریض و طویل نظارتی برای سالم سازی محیط اداری و کسب و کار سودمندتر و موثرتر باشد. ایران ما که  یکی از بدترین کشورها از نظر رتبه فساد مالی در دنیاست، باید از چنین قوانینی استقبال و در مراتب تصمیم‌گیری نظام نسبت به بررسی و بومی‌سازی آن اقدام کند.

فلسفه واژه سوت زنی
واژه سوت زنی از اینجا نشات گرفته است؛ هنگامی‌که افسران پلیس انگلستان متوجه وقوع جرم و عمل خلافی در سطح شهر می‌شدند، بلافاصله در سوت خود می‌دمیدند و عموم مردم و سایر افسران پلیس را از محل جرم با خبر می‌ساختند. سوت زدن عمومی‌ترین شکل ممکن از فراخوان عمومی‌و مطلع ساختن افراد از وقوع انجام عمل خلاف است و هدف یک سوت زن جلوگیری از آسیب رسیدن بیش از حد به سازمان و جامعه است.  سوت زنی سبب می‌شود که جلوی خلافکاری‌ها و یا تصمیمات اشتباه گرفته شود و یا در نهایت موضوع به نهادهای دولتی و یا رسانه‌ها کشیده شود. به دلیل اینکه در سوت زنی احتمال خطر جریمه شدن و یا اخراج از شغل وجود دارد؛ بنابراین هر سوت زن مجبور است در مورد ارزش‌های اخلاقی و مسئولیت‌های اجتماعی مورد توجه جامعه به افشاگری مبادرت کند. در هر صورت یک خط ظریف بین کارمندی که احساس می‌کند ارزش‌های منطقی جامعه به مخاطره افتاده، با یک فرد فضول وجود دارد؛ زیرا برخی فکر می‌کنند مدیریت مرتکب خلاف می‌شود؛ در صورتی که ممکن است آن خلاف به طور موردی انجام شده و مدیریت ارشد سازمان از آن مطلع نیست. در مقابل بعضی‌ها هم سوت زنی را به خاطر کسب منافع فردی و ارتقا به سمت‌ها و پست‌های بالا انجام می‌دهند. بسیاری از کارشناسان مدیریت، سوت زن را یک قهرمان قلمداد می‌کنند. سازمان‌هایی که در آن انسجام و اتحاد سازمانی و حفظ و ارتقای شهرت و تصویر ذهنی در اولویت امور قرار دارند، نیازمند بازگذاشتن راهی است که از طریق آن کارکنان، شرکا، مشتریان، تامین کنندگان، سهامداران و سایر ذی‌نفعان بتوانند رفتارها و اعمالی را که متناقص با رفتارها و اعمال تعریف شده سازمان است گزارش دهند.