• دوشنبه، 2 اردیبهشت 1398
  • Monday 22 April 2019
گروه خبر: اخبار‌مهم / اخبار / گزارش  -  شماره خبر: 11346  -  5 اسفند 1396 ساعت 14:46

پاسخی به دلواپسان اولویت خرید هواپیما یا توسعه جاده‌ها

اگر‌اولویت با جاده باشد‌ اجازه سرمایه‌گذاری خارجی می‌دهید؟!
آفتاب اقتصادی- گروه صفحه اول : در روزهای اخیر به ویژه در فضای مجازی و در رسانه‌های اصولگرا ، پس از حادثه سقوط هواپیمای تهران - یاسوج از سوی این جناح این مسئله مطرح شده که علی رغم تاثربرانگیز بودن این حادثه در واقع اولویت با توسعه حمل و نقل جاده‌ای است نه توسعه حمل و نقل هوایی. این صحبتی است برآمده از سیاسی کاری و نه منطق اقتصادی،  با توجه به نیاز ایران به توسعه صنعت گردشگری و ورود تجار خارجی  نیاز مبرم به  نوسازی ناوگان فرسوده وجود دارد که در مورد آن بسیار گفته شده است . اما اگر این سخن را در مورد اولویت داشتن حمل و نقل جاده ای بپذیریم، بنابر دلایل ساده‌ای صداقت این دوستان در دلسوزی اقتصادی‌شان
به شدت محل تردید است .

چرا حرف‌تان را باور نمی‌کنیم
از جمله رسانه‌های اصول گرایی که در مورد این اولویت بندی نوشتند، کیهان بود. این روزنامه نوشت: « منتقدان برجام با خرید هواپیمای جدید مخالف نیستند.منتقدان بر آن بودند و هستند که در شرایط فعلی، چه خوب است که اولویت را نه توسعه ناوگان هوایی به هر بهایی ولو منت‌کشی و ذلت قرار دهیم، بلکه راه زمینی را امن و گسترده سازیم. از سال 84 تا 94 تلفات هوایی ایران برابر 500 کشته بود و در همان مدت، میزان تلفات جاده‌ای 219 هزار نفر! با این شرایط، آیا فهم این مسئله خیلی سخت و جانکاه است که اولویت ما هم‌اینک باید توسعه و ایمن‌سازی حمل‌ونقل و مسافرت زمینی قرار گیرد؟  این گفته بسیار صحیح است که حمل و نقل جاده ای نیاز به توسعه جدی دارد و تعداد کشته‌ها در آن به شکل فاجعه باری بالا است، اما مگر غیر از این است که جریان اصولگرا جدی ترین مانع در توسعه
حمل و نقل جاده‌ای است؟!

ملزومات توسعه حمل و نقل جاده ای
معاون شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل می‌گوید : هزینه ایجاد یک کیلومتر بزرگراه در دشت حدود دو میلیارد تومان، در کوهپایه 2.5 میلیارد تومان و در مسیرهای کوهستانی مثل جاده هراز چهار تا پنج میلیارد تومان است. وی درباره هزینه ساخت آزادراه نیز گفت: ‌هزینه ساخت هر کیلومتر آزادراه به طور میانگین در دشت شش میلیارد تومان، در کوهپایه 9 میلیارد تومان و در مناطق کوهستانی 15 میلیارد تومان است. همچنین قیمت احداث هر کیلومتر راه روستایی در  منطقه دشت از صفر تا 100، هر کیلومتر 300 میلیون تومان ،     قیمت احداث هر کیلومتر راه روستایی در منطقه کوهستانی از صفر تا 100، هر کیلومتر 350میلیون تومان و  قیمت احداث هر کیلومتر راه اصلی عریض با سه لایه آسفالت یک میلیارد تومان  است . در کل کشور برای توسعه حمل و نقل جاده‌ای در مرحله اول به حداقل 200 هزار میلیارد تومان نیاز دارد (نرخ‌های سابق ،
 اکنون گران‌تر است‌).   به غیر از این با توجه به لزوم توسعه حمل و نقل ریلی، کاظم‌زاده نماینده مجلس معتقد است که کشور به ۱۰هزارکیلومتر خط ریلی نیازمند است . در این بخش نیز حداقل به 20 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری مستقیم نیاز است. کل مصرف بودجه کشور در سال 97 مبلغ یازده میلیون و نهصدو چهل و نه هزار و سیصد و پنجاه و چهار میلیارد و ششصد و هفتاد و چهار میلیون (۱۱,۹۴۹,۳۵۴,۶۷۴,۰۰۰,۰۰۰) ریال است که بر سر ریال به ریال آن جنگ در گرفته است .
برای تحقق چنین توسعه ای در حمل و نقل جاده ای
 همان مشکلی وجود دارد که در بحث توسعه حمل و نقل هوایی وجود دارد و آن بحث جذب
سرمایه گذاری خارجی است . یعنی مانند هر کشور
در حال توسعه ای تنها منابع قابل اتکا سرمایه گذاری
خارجی است (در داخل پولی وجود ندارد) اما مشکل این است که ورود این سرمایه با انواع کارشکنی از سوی دلواپسان مواجه است. همانگونه که در قراردادهای نفتی تا توانستند سنگ انداختند و در بحث خرید هواپیما با استفاده از منابع خارجی تا توانستند اما و اگر آوردند سوال این است که اگر اولویت با توسعه جاده‌ها باشد، اجازه ورود سرمایه خارجی را می‌دهید؟!