• دوشنبه، 30 بهمن 1396
  • Monday 19 February 2018
گروه خبر: یادداشت‌  -  شماره خبر: 11036  -  4 بهمن 1396 ساعت 12:15

حسین ساروخانی*

یادداشت -دو مسئله مهم در اشتغالزایی
 رهبرمعظم انقلاب در سیاست‌های اقتصاد مقاومتی و دیگر بیانات‌شان مسئله اشتغال را دائما متذکر می‌شوند. بحث اشتغال جوانان و نخبگان کشور از اولویت های اقتصادی کشور است، اما بیکاری تک عاملی نیست. از آنجا که در سالهای گذشته با رکود مواجه بودیم که سرمایه گذاری را کند کرد و در کنار آن طرح های نیمه تمام زیادی در صنعت داریم که تکمیل نشده است، در نتیجه فرصت شغلی جدیدی در حوزه صنعت و خدمات نداشتیم. علاوه بر تحریم موانع داخلی تولید، فعالیت های اقتصادی بنگاه ها را با مشکلات متعددی مواجه کرد.به دنبال آن تولیدکنندگان نتوانستند محصولات و خدمات‌شان را به فروش برسانند و ناچار به تعدیل شدند،لذا رکود و پابرجایی موانع تولید دست به دست هم داده و باعث تشدید بیکاری در سالهای اخیر شده است.
در ایجاد اشتغال دو مسـئله اهمیت دارد. مسئله اول ایجاد فرصت های شغلی است و مسئله دوم حوزه خدمات شغلی است به این معنی که بدانیم چه مشاغلی اشباع شده است و در چه شغل هایی
با ظرفیت خالی مواجهیم. باید متناسب با یافته های حوزه خدمات شغلی نیروی انسانی تربیت کنیم. اینکه بدانیم هر بخش از اقتصاد برای مثال صنعت و خدمات چه نیازهایی دارد، چه جمعیتی و با چه تخصصی را می‌خواهد، در کاهش نرخ بیکاری موثر است، اما در حال حاضر در نظام آموزشی، نیروی کار بدون در نظر گرفتن این ملاحظات آموزش می بیند.
از سویی عدم تطابق آموزش های عالی با نیازهای بازار کار از دغدغه های بخش خصوصی است که درحوزه خدمات اشتغال فعالیت می کند. کارشناسان بارها درباره عدم تطابق آموزش با نیازهای بازار کار به مسئولان هشدار دادند،اما متاسفانه مورد بی توجهی قرار گرفت. مسئولان چه در مجلس و چه در دولت، همه در قانونگذاری و اجرای آن در زمینه اشتغال نقش موثر دارند و برای اینکه آینده روشنی در این زمینه ترسیم کنند، نیاز به آمارهای دقیق دارند.
بی تردید کاهـش نرخ بیکاری روی کاغذ آسان است و باید در عمل برنامه داشت. اگر خلاء آماری در این زمینه ادامه پیدا کند نمی توان برنامه روشنی برای آینده در نظر گرفت. در حال حاضر ممکن است جوانی با گذران یک دوره آموزش فنی و حرفه ای جذب بازار کار شود اما این جوان را وادار می کنیم 6 سال دانشگاه برود و کارشناسی ارشد بگیرد و در نهایت جذب فرصت شغلی مثل نگهبانی کارخانه شود که تناسبی با تحصیلات او ندارد.
 این مسئله باعث بروز عوارض ناگواری در اجتماع می شود و نمی توان از افراد سرخورده در جامعه انتظار داشت رفتار درست اجتماعی داشته باشند.
 متاسفانه در حال حاضر برخی دنبال آمارسازی هستند. آمارها از دستگاه های مختلف جمع آوری می شود و در صورتی که راستی آزمایی نشود و مورد بررسی دقیق قرار نگیرد،
نمی تواند به ترسیم نقشه راه آینده کمک کند./ منبع: خبرآنلاین

* نایب رئیس کانون‌های کاریابی کشور